Yiğit Son Mektubunda Yine Yüzümüzü Güldürdü, İçimizi Isıttı!

10 Mayıs 2019

30/04/19

SİLİVRİ

 

Sevgili arkadaşlar,

Bugün aceleyle çok yazamadım. Şimdi vakit varken yazayım dedim.

Bu sivil toplum alanında çalışmanın zorluklarından biri de çevrenize ne iş yaptığınızı anlatamamaktır. Ben tam anneme anlattım derken 7 yaşındaki kızım “yani sen ne yapıyorsun” diye ikinci defa sordu. Ya da bazan günlerce süren raporlar yazarken kendi kendinize aynı soruyu sorarken buluyorsunuzdur belki; yani ben tam olarak ne yapıyordum?

Bunu çevrenize anlatmak zor, o raporları yazmak bazan daha zor. Evet. Ama siz tam olarak bunu yapıyorsunuz. 160 küsur gündür 10m2’de tecrit edilmiş bir “meslektaşınıza” gece 11.30’da size teşekkür edecek motivasyon, umut, güç veriyorsunuz. Aileme, arkadaşlarıma, sizin gibi değerli yol arkadaşlarıma kavuşmam için gösterdiğiniz tüm çaba için teşekkür ederim.

Memlekette fırtına dinmiyor. Burada ve başka cezaevlerinde binlerce insan adalet bekliyor. Ve maalesef bu yeni değil. Yani ilk ve tek olmadığımın üzülerek farkındayım. Burada yalnız olsam da dışarıda kalabalığın parçası olduğumun da farkındayım. O yüzden yaptığınız iş çok kıymetli.

Çıkınca görüşmek ve kutlamak üzere, pek çok selam.

Yiğit